" Zapomnij, że jesteś, gdy mówisz, że kochasz." "Wszystko jest wtedy, kiedy nic dla siebie." Ksiądz Jan Twardowski |
| Nasz Patron |
|
|
|
Ks. Jan Twardowski urodził się 1 czerwca 1915 roku w Warszawie. W latach 1933 - 1935 był redaktorem działu literackiego, międzyszkolnego czasopisma młodzieży gimnazjalnej "Kuźnia Młodych". W 1937 opublikował swój pierwszy tomik poezji –" Powrót Andersena". W czasie okupacji ks. Twardowski był żołnierzem Armii Krajowej i walczył w powstaniu warszawskim. Przeżycia tego okresu, sprawiły, iż ks. Twardowski poświęcił się pracy kapłańskiej. W 1947 r. ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a w rok później seminarium duchowne. Nigdy jednak nie przestał być poetą – jego wiersze ukazywały się od 1945 roku na łamach różnych pism, między innymi "Tygodnika Powszechnego”oraz na łamach katowickiej "Odry", pod pseudonimem Antoni Derkacz.W latach 1948 - 1952 był wikarym w małej parafii w Żbikowie pod Warszawą i prefektem w Państwowej Szkole Specjalnej gdzie uczył religii dzieci niepełnosprawne. Praca z dziećmi specjalnej troski zaowocowała notatkami, z których między innymi powstały późniejsze zbiory: Zeszyt w kratkę, Nowy zeszyt w kratkę oraz Patyki i patyczki. Świadectwem tego okresu życia są również znane wiersze Do moich uczniów i Pożegnanie wiejskiej parafii. Obecna w całej twórczości księdza Twardowskiego dziecięca ufność, "wiara malutka", miała swoje korzenie w tejże pracy, kiedy ukazywał on swoim wychowankom świat piękny, acz nieskomplikowany, bogactwo zawarte w przedmiotach i zdarzeniach dnia codziennego. Wydany w 1959 r. tom" Wiersze", uważany jest za powtórny debiut poety, zaś następny zbiór, "Znaki ufności", wydany w 1970 r., stał się – według wielu krytyków - przełomem poetyckim ks. Twardowskiego . Ten zbiór poezji, podobnie jak poprzedni, został przychylnie przyjęty przez krytyków i został wydany w Szwajcarii, w przekładzie niemieckim. Następny tom Poezje wybrane (LSW 1979) ukazał się po kolejnych dziewięciu latach. W latach osiemdziesiątych częstotliwość publikowania była już większa. Wydano Rachunek dla dorosłego i Który stwarzasz jagody. Największą popularność zyskały utwory zawarte w tomie Nie przyszedłem pana nawracać. Wiersze 1937-1985, opublikowane w 1986 roku. Lata dziewięćdziesiąte przyniosły ogromny rozkwit popularności poezji księdza Twardowskiego. Każdego roku wydaje się nowe zbiory i wznowienia wcześniejszych. Ocenia się, że obecnie ogólny nakład tej poezji dochodzi do miliona egzemplarzy. Książki księdza Twardowskiego należą do najchętniej czytanych publikacji poetyckich. A są to: Zeszyt w kratkę (1973,1978,1995), Niebieskie okulary (1980,1998), Spóźnione kukanie (1996). W pięknej szacie graficznej, z artystycznymi fotografiami Piotra Cieśli ukazywały się małe książki poetyckie Krzyżyk na drogę (1994), Sześć pór roku (1995), Litania polska (1995). Rekordy popularności bije pełen anegdot, refleksji i wspomnień Niecodziennik wtóry w 1995. Ostatnio ukazały się też: Najnowszy zeszyt w kratkę w 1997, Niecodziennik cały w 2000 oraz wydane po raz kolejny, tym razem w jednym tomie Znaki ufność i. Niebieskie okulary w 2000. Ciesząca się ogromną popularnością twórczość księdza Twardowskiego ma najczęściej charakter religijny. Poezja ta uświęca właśnie to, co świeckie i co zwyczajne. To, co dla Twardowskiego znamienne to humor i wypracowana prostota oraz znakomite opanowanie warsztatu. Żartobliwe rozważania teologiczne, czułość i miłość dla niedoskonałego dzieła stworzenia znajdują w niej swoje wyrazy najprostsze, a zarazem nieodwołalne, konieczne, tak jak konieczna wydaje się nadzieja na urządzenie świata, w którym moglibyśmy czuć się u siebie, bezpieczni i pogodzeni ze sobą. Niezwykła popularność poezji księdza Twardowskiego wynika z kilku cech, charakterystycznych i zauważalnych na pierwszy rzut oka. Poeta odwołuje się do uczuć najprostszych, najważniejszych wzruszeń przynależnych człowiekowi "od zawsze", nie podlegających więc prawom subiektywnego spojrzenia, czy osądu. Humor jest zresztą następną charakterystyczną i nieodłączną cechą wierszy księdza Twardowskiego. Spojrzenie humorystyczne nie odnosi się tylko do spraw Boskich, ale także tych zwykłych, codziennych, przypisanych człowiekowi. Wiele z wierszy księdza Twardowskiego poświęconych jest uczuciom, również tym, zachodzącym między dwojgiem kochających się ludzi. Uczuciom, którym tak często towarzyszy dramat rozstania, poczucie niespełnienia, czy zwykły upływ nieubłaganego czasu. Dla poety zrozumienie bólu, czy cierpienia nie jest jednak powodem do rozpaczy, staje się raczej kluczem do sensu ludzkiej egzystencji, będącej zamysłem Boga. Ks. Jan Twardowski to postać pełna ciepła, dobra i zrozumienia dla wszystkich. To poeta, przyrodnik i wielki przyjaciel dzieci. Ci, którzy mieli okazję go poznać, wiedzą, że żadna, nawet najdokładniejsza, notka biograficzna nie odda uroku jaki roztaczał wokół siebie ksiądz Twardowski. Miał ogromne poczucie humoru, nawet wtedy kiedy mówił o poważnych sprawach. W 2000 roku, w wywiadzie z Janem Bończą- Szabłowskim powiedział „Trochę głupio być poetą, bo to takie niepoważne. Nawet na wizytówkach ludzie piszą: muzyk, artysta malarz, ale poeta? (...) Zapytano mnie niegdyś, dlaczego w moich wierszach jest tyle optymizmu, podczas gdy w świecie dzieje się tak wiele zła. Ja zła nie neguję, wierzę w siłę dobra. Zło jednak pokazywane jest na każdym kroku. Mocno nagłośnione, agresywne, krzykliwe. Dobro jest znacznie cichsze, łagodniejsze, bardziej nieśmiałe. Telewizja chętniej prezentuje łajdaków niż np. matki poświęcające się rodzinie i domowi. Ja chcę pokazać ludzi innych, mam spojrzenie pogodne, bo widzę kompromitację zła. Komunizm wydawał się tak wszechmocny, a przecież upadł. Zło jednak fascynuje. Jest coś takiego, że lepiej wychodzi w literaturze bohater zły niż dobry. Ciekawszy jest Bohun niż Skrzetuski. Dobro przeciwnie - jest ośmieszane, przykryte. Ale w ostateczności jednak zwycięża. Zawsze w to wierzę. Spokój wiary daje pogodne spojrzenie na świat. Łączy się z optymizmem”. Ks. Twardowski jest laureatem nagrody Pen Clubu im. Roberta Gravesa (1980), Orderu Uśmiechu (1996), i TOTUS (2001), uważanej za katolickiego Nobla. Ks. Jan Twardowski zmarł 18 stycznia 2006 r. w Warszawie. Na podstawie:
http://www.Wikipedia.pl
http://twardowski.poezja.eu |



Ks. Jan Twardowski urodził się 1 czerwca 1915 roku w Warszawie. W latach 1933 - 1935 był redaktorem działu literackiego, międzyszkolnego czasopisma młodzieży gimnazjalnej "Kuźnia Młodych". W 1937 opublikował swój pierwszy tomik poezji –" Powrót Andersena". W czasie okupacji ks. Twardowski był żołnierzem Armii Krajowej i walczył w powstaniu warszawskim. Przeżycia tego okresu, sprawiły, iż ks. Twardowski poświęcił się pracy kapłańskiej. W 1947 r. ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim, a w rok później seminarium duchowne. Nigdy jednak nie przestał być poetą – jego wiersze ukazywały się od 1945 roku na łamach różnych pism, między innymi "Tygodnika Powszechnego”oraz na łamach katowickiej "Odry", pod pseudonimem Antoni Derkacz.